Schrijven schreef geschreven

Schrijfoefeningen van een zoekende beginner

Nieuwe website november 10, 2013

Filed under: Geen categorie — kristelsnellen @ 7:13 pm

Voortaan zijn mijn nieuwe verhalen te vinden op http://www.kristelsnellen.com

Advertenties
 

berg september 22, 2013

Filed under: zkv — kristelsnellen @ 8:16 pm

Het was mistig toen ik die ochtend vertrok. Ik had niet veel meegenomen, de meeste spullen had ik niet meer nodig. Onderaan de berg haalde ik diep adem. Ik zette mijn voet tegen de rots en begon te klimmen. Ik klom in een stevig tempo door en stopte alleen af en toe om weer op krachten te komen. Na een tijdje keek ik omhoog. Ik zag niets, de mist was te dicht. Ik had geen idee waar de top was en hoe lang ik nog door moest klimmen. En als ik de top al zou bereiken dan wist ik niet wat ik aan de andere kant van de berg zou aantreffen. Even overwoog ik om terug te gaan. De tocht was zwaar en ik had geen enkele garantie. Ik keek naar beneden en zag wat ik al die jaren had gezien.  Ik draaide mijn hoofd terug en vervolgde mijn tocht naar boven.

 

Opties augustus 21, 2013

Filed under: zkv — kristelsnellen @ 9:50 pm

Vanmiddag zag ik mezelf lopen. Mijn haar was wat langer, mijn gezicht wat voller. Ik bleef staan achter een glasbak en hoopte dat ik niet gezien zou worden. Zo waren de regels. Je kreeg opties, zolang ze niet door elkaar zouden gaan lopen. Ik zag hoe ik naar een man toe liep. Hij glimlachte en sloeg zijn armen helemaal om me heen. Daarna gaf hij een kus op het hoofd van het meisje naast mij. Hij streelde mijn buik. Mijn haar was lichter, door de zon verkleurd. Ik hoorde het geluid van een binnenkomend bericht. Ik keek naar mijn telefoon. Je spoort niet, je hebt hulp nodig. Je bent een vreselijk iemand. Ik zuchtte en keek weer naar mezelf. Ergens had ik blijkbaar wel een goede keuze gemaakt. Ik draaide me om en liep naar huis.

 

knutselen juli 25, 2013

Filed under: zkv — kristelsnellen @ 8:09 am

‘Je moet een ‘dream board’ maken,’ zei de buurvrouw een paar weken geleden tegen me. Ze sprak het uit alsof ze op kauwgom kauwde.

‘Zoek plaatjes van hoe je leven eruit moet zien en hang de collage op een zichtbare plek in je huis. Je zal zien, het komt vanzelf naar je toe. Zo werkt het universum nu eenmaal.’

Ik ging naar huis en begon te zoeken. De halve middag was ik bezig met het knippen en plakken van mijn droomleven. Elke dag keek ik naar mijn knutselwerkje en wenste ik hardop dat het waarheid werd. En elke dag dat ik mijn wens deed, werd ik een beetje ontevredener met wat ik had. Wat ik had was niet wat op de plaatjes stond. Toen ik de buurvrouw in de supermarkt tegenkwam, vroeg ik haar of haar plaatjes hetzelfde effect hadden.

‘Het werkt alleen maar als je erin gelooft, kind,’ zei ze ernstig. Ik dacht even na.

‘Ik geloof dat ik morgen aangereden kan worden door een vrachtauto, maar dat betekent niet dat het daadwerkelijk gebeurt.’

De buurvrouw keek me even aan, zuchtte en slofte weer verder. Het gat in haar pantoffel was groter geworden.

 

monster juni 26, 2013

Filed under: zkv — kristelsnellen @ 1:28 pm

Als het licht uitgaat verander ik in een monster. Even blijf ik stilletjes liggen, maar dan schiet ik schreeuwend overeind. Ik ben klaar voor de aanval. Of is het verdediging? Ik schreeuw opnieuw. Mijn kussen vangt de meeste klappen op. Ik scheld en vloek en wens de gruwelijkste dingen. Gegrom klinkt uit mijn keel als ik ook de muur een klap verkoop. Dan laat ik me op mijn gekneusde kussen vallen. Zoute tranen verdwijnen onder de dekens. Monsters huilen niet, toch?

 

mist mei 19, 2013

Filed under: zkv — kristelsnellen @ 4:09 pm

Ik fietste in het donker door de mist in een dorp waar ik niet eerder geweest was. De fiets had ik gehuurd en in het zwakke schijnsel van het voorlicht zag ik kleine wolkjes. Druppels vormden zich op mijn gezicht. Het had me wel spannend geleken, gewoon maar doorfietsen zonder een hand voor ogen te zien. De eindbestemming zou zich vanzelf wel aandienen. Nu begon het me te irriteren. Nergens stonden straatlantaarns en mijn haar plakte in natte slierten om mijn gezicht. Mijn handen waren koud. Als er borden hadden gestaan dan hadden ze me niet geholpen. Ik had immers geen idee waar ik naartoe ging. Ik had het vele malen voor me gezien, de plek waar ik naartoe wilde, maar eerlijk gezegd wist ik niet eens zeker of ik wel in het juiste dorp was. Ik pakte mijn mobiel en googlede een taxibedrijf in de buurt. De fiets zou ik langs de kant van de weg laten staan. De borg mochten ze houden.

 

tralies mei 2, 2013

Filed under: zkv — kristelsnellen @ 6:05 pm

De tralies belemmerden mijn zicht, dag na dag. Wat er ook voorbij kwam, alles had streepjes. Soms stak ik mijn hand naar buiten en probeerde ik iets te pakken: een appel, een bloem, een muntje dat iemand had laten vallen. Nooit kwam ik ver genoeg. Soms probeerde ik uit alle macht om de tralies uit elkaar te trekken en af en toe leek het even of er beweging in kwam. Maar als ik een stapje terug deed om te kijken wat het resultaat was, zag ik telkens weer dat ze geen millimeter hadden meegegeven. Zo gingen dagen voorbij, maanden, jaren. Sommige dagen genoot ik van het uitzicht, andere dagen kon ik geen streepjes meer zien. Ik weet niet precies wat er anders was op de laatste dag dat ik daar zat. Een streepje zon viel door de tralies en mijn hoofd bewoog mee met het licht. Het draaide naar de muur achter mij. Een muur met een deur die al die tijd had opengestaan.